زندگینامه دنیل دیلوئیس؛ پر افتخارترین بازیگر مرد سینمای جهان
عصبانیت به سبک «دنیل دیلوئیس»، پرافتخارترین بازیگر مرد جهان که امروز ۶۳ ساله شد. بازیگری که با هر نقشش، هدیهای به تاریخ سینمای جهان اهدا کرد و با خداحافظیاش از دنیای سینما همگان را از این لطف محروم کرد.«خون به پا خواهد شد»، «لینکلن»، «پای چپ من»، «به نام پدر»، «آخرین موهیکان»، «دار و دستههای نیویورکی»، «۹»
بیوگرافی دنیل دیلوئیس
سر دانیل مایکل بلیک دی-لوئیس (به انگلیسی: Sir Daniel Michael Blake Day-Lewis) (زاده ۲۹ آوریل۱۹۵۷ بازیگر اهل انگلیس میباشد. که دارای دو ملیت ایرلندی و بریتانیایی است. او متولد و بزرگ شده در لندن است و قبل از درخشش روی صحنه نمایش «تئاتر ملی جوانان» انگلیس، سه سال را در «مدرسه بریستول الد ویک» به تحصیل بازیگری پرداختهاست.
پدر او شاعر و مادرش بازیگر بود.
![دنیل دیلوئیس](/images/blank-medium.png)
اولین و آخرین فیلم دنیل دی لوئیس
فیلم یکشنبه خونین یکشنبه اولین فیلم دانیل دی-لوئیس بود. او زمانی که در این فیلم بازی کرد تنها چهارده سالش بود و نقش بچهای خرابکار را داشت. او این تجربه را با کلمهٔ «بهشت» توصیف کرد و گفت: «به من گفتند دو پوند به تو میدهیم و تو هم با یک بطری شکسته روی تمام ماشینهای پارک شده در اطراف کلیسا خط بنداز!»
او پس از بازی در فیلم درام آمریکایی "رشته خیال" در سال 2017 از دنیای بازیگری خداحافظی کرد.
در پی خداحافظی دی-لوئیس، که توسط سخنگوی او در ژوئن ۲۰۱۷ اعلام شد، او در مصاحبهای با مجله دبلیو در جواب این سؤال که آیا اکنون که بازنشستگیاش را اعلام کرده احساس بهتری دارد یا نه، پاسخ داد: «هنوز نه. غم بزرگی احساس میکنم؛ ولی احساس درستی است. اگر قرار بود مرحلهٔ شورانگیزی باشد به یک زندگی تازه، چقدر عجیب میشد. من از سن ۱۲ سالگی به بازیگری علاقهمند شدم، و در آن سالها، هیچ چیز جز سالن نمایش برایم اهمیتی نداشت. وقتی کارم را شروع کردم مسئله برایم رستگاری بود. حالا، میخواهم دنیا را به سیاقی دیگر بکاوم.»
گزیده کاری دنیل دی لوئیس
در طی ۳۸ سال سابقه کاری، دانیل تنها در ۲۱ فیلم، ۸ برنامه تلویزیونی (اعم از فیلم، سریال و نمایش) و ۱۵ نمایش ظاهر شدهاست که این خود گویای کمکاری وی میباشد. سبک فیلمهای او در طیف گستردهای از ژانرهای سینمایی قرار دارد، که این سبکها شامل زندگینامهای، حماسی، درام، درام-ورزشی، موزیکال، کمدی و اقتباسهایی از نویسندگان آمریکایی میباشد. دوران حضور او در تئاتر کوتاه بود، به گونهای که تنها در دهه ۷۰ میلادی در عرصه نمایش فعالیت داشت. دلیل این حضور کوتاه هم دیدن روح پدرش روی صحنه نمایش در سال ۱۹۸۹ بود.با این حال، او در نمایشهایی از شکسپیر همچون رومئو و ژولیت و رؤیای شب نیمه تابستان، در نقش اصلی ظاهر شد.
بازیگری که خود را وقف نقش میکرد
علیرغم اینکه در مدرسه بریستول به شیوه مرسوم و عادی، بازیگری را آموزش میدادند، دانیل تصمیم گرفت که از سبک متد اکتینگ استفاده کند. به خاطر همین است در فیلمهایی که بازی میکند، خود را وقف نقشش میکند و همچنین به تحقیق دربارهٔ نقشهایش مشهور است.او معمولاً در تمام زمان فیلمبرداری در نقش باقی میماند؛ حتی اگر به سلامتیاش آسیب برساند یا برایش مضر باشد.
دی-لوئیس به عنوان یکی از گزیدهکارترین بازیگران صنعت فیلمسازی شناخته میشود، بهطوریکه از سال ۱۹۹۸ به بعد او تنها در شش فیلم به ایفای نقش پرداخته و تقریباً بین هریک از فیلمهایش پنج سال فاصله افتادهاست.
![دنیل دیلوئیس](/images/blank-medium.png)
دی-لوئیس در بیشتر سالهای دههٔ ۸۰ میلادی، هم در تئاتر حضور داشت هم در سینما. عضویت در «شرکت رویال شکسپیر» و بازی کردن نقش رومئو در نمایش رومئو و ژولیت و بازی به جای فلوت در نمایش رؤیای شب نیمه تابستان از معدود فعالیتهای وی در تئاتر بود. در سالهای ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ به ترتیب در فیلمهای باونتی و رختشویخانه زیبای من ظاهر شد. اولین ایفای نقش او که هم نظر منتقدان و هم نظر مردم را جلب کرد، در فیلم اتاقی با یک چشمانداز (۱۹۸۵) بود. بعد از آن، او در فیلم سبکی تحملناپذیر هستی (۱۹۸۸) بازی کرد
![دنیل دیلوئیس](/images/blank-medium.png)
دی-لوئیس به ندرت دربارهٔ زندگی شخصیاش به گفتگو میپردازد، به گونهای که میتوان گفت او محافظ حریم خصوصیاش است.
رابطه با بازیگر فرنسوی
او زندگی خود را با جمله «مطالعه مادام العمر دربارهٔ بهانهچینی» عنوان کرد که این بدان معناست علاقهای به مصاحبه دربارهٔ زندگیاش با مطبوعات ندارد. او با بازیگر فرانسوی، ایزابل آجانی به مدت شش سال در رابطه بود که در نهایت با توافق طرفین از هم جدا شدند.
حاصل این رابطه فرزندی با نام گابریل-کین دی-لوئیس بود که در سال ۱۹۹۵ در نیویورک به دنیا آمد و تنها چند ماه پس از تولد او، دانیل و ایزابل به رابطهشان پایان دادند.
ازوداج دنیل دیلوئیس و فرزندان
در سال ۱۹۹۶، زمانی که مشغول کار روی پروژهای اقتباس شده از نمایش بوته آزمایش بود، آرتور میلر (نویسنده نمایشنامه) را ملاقات کرد. همان زمان بود که به دختر آرتور، ربکا میلر، علاقهمند شد و آنها همان سال با هم ازدواج کردند.[چندی بعد دانیل و ربکا صاحب دو پسر شدند، رونان کال دی-لوئیس (زاده ۱۹۹۸) و کاشل بلیک دی-لوئیس (زاده ۲۰۰۲). خانواده دی-لوئیس معمولاً زمان خود را در نیویورک و ایرلند سپری میکنند.
![دنیل دیلوئیس و همسرش](/images/blank-medium.png)
دریافت دکتری افتخای
در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۰، دی-لوئیس دکترای افتخاری خود را در نامهای از دانشگاه بریستول به خاطر سالهایی که در مدرسه تئاتر بریستول الد ویک حضور داشته، دریافت کرد.
دانیل اظهار داشت که او تا به حال هیچ «آموزش مذهبی واقعیای» نداشته و اینکه او «فرض» میکند یک «آگنوستیک سرسخت» است.[۶۸] در اکتبر ۲۰۱۲، او اسنادی را که متعلق به پدرش، سیسیل دی-لوئیس، بود به دانشگاه آکسفورد فرستاد. این اسناد شامل پیشنویس اشعار سیسیل و مکاتبههایی با جان گیلگد و چهرههای ادبی سرشناسی همچون ویستن هیو آودن، رابرت گریوز و فیلیپ لارکین بود.[۶۹] در ژوئیه ۲۰۱۵، او رئیس افتخاری بایگانی شعر انگلستان شد.
جوایز دنیل دی-لوئیس
دانیل یکی از تحسینشدهترین بازیگران نسل خودش است، او جوایز متعددی به دست آورده که مهمترین آن سه جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول مرد از جوایز آکادمی برای فیلمهای پای چپ من (۱۹۸۹)، خون به پا خواهد شد (۲۰۰۷) و لینکلن (۲۰۱۲) میباشد، که او را به تنها بازیگر دارنده این عنوان بدل کرده. او همچنین جزو سه بازیگر مردیست که سه اسکار دارد.
و برای فیلمهای به نام پدر (۱۹۹۳)، دارودستههای نیویورکی (۲۰۰۲) و رشته خیال (۲۰۱۷) نیز نامزد دریافت این جایزه شدهاست.
او چهار جایزه بفتا، سه جایزه از انجمن بازیگران فیلم و دو گلدن گلوب نیز در کارنامه خود دارد و همچنین تنها بازیگری است که توانسته دوبار پنج جایزه حرفهای سینما (شامل اسکار، بفتا، انجمن منتقدان، گلدن گلوب و انجمن بازیگران) را کسب کند.در نوامبر ۲۰۱۲، مجله تایم دی-لوئیس را «بزرگترین بازیگر جهان» نامید.
![دنیل دیلوئیس دریافت نشان شوالیه](/images/blank-medium.png)
دریافت نشان شوالیه
در سال ۲۰۰۸، قبل از آنکه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را از هلن میرن (کسی که سال گذشته به خاطر ایفای نقش الیزابت دوم در فیلم ملکه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برده بود و وظیفه داشت تا جایزه بهترین بازیگر مرد را به برنده بدهد) دریافت کند، زانو زد و هلن میرن با تندیس اسکار به شانههای وی به نشانهٔ افتخار ضربهای آهسته زد. بعد از این اتفاق دانیل گفت: «این نزدیکترین باری بود که تا حالا نشان شوالیه گرفتم».
در ژوئن ۲۰۱۴، دی-لوئیس در جریان مراسم تولد ملکه به خاطر خدمات و فعالیتهای هنریاش عنوان «شوالیه» را دریافت کرد و در نوامبر همان سال، این نشان را از شاهزاده ویلیام در قصر باکینگهام گرفت.
از بازیگران مورد علاقه مارتین اسکورسیزی
با اینکه دنیل دی لوئیس پیش از بازی در «دارودستههای نیویورکی» (2002) در فیلم «عصر معصومیت» (1993) اسکورسیزی بازی کرده بود، اما بیتردید نقش «بیل قصاب» در دارودستههای نیویورکی یکی از شاهنقشهای کارنامه این بازیگر گزیدهکار است.
"دی لوئیس، برای ایفای هرچه بهتر نقشاش، چند بازیگر سیرک استخدام کرد تا به او نحوه پرتاب چاقو را آموزش دهند. او در طول فیلمبرداری هرگز از نقش خود خارج نشد و حتی لهجه نیویورکی را خارج از زمان فیلمبرداری حفظ میکرد. دیلوئیس حتی در جریان فیلمبرداری سینهپهلو کرد اما از پوشیدن لباس گرم یا مراجعه به پزشک سر باز میزد؛ چراکه این کار با روزگاری که فیلم در آن میگذشت مطابقت نداشت. در یک کلام، دی لوئیس به خوبی از فضایی که اسکورسیزی برای ایفای نقش به او داده بود بهره برد."
برترین فیلمهای دنیل دی-لوئیس
1- اتاقی با یک چشم انداز A room with a view
2- پای چپ من 1989 My Left Foot
3- آخرین موهیکان 1992 The Last of the Mohicans
4- به نام پدر 1993 In the Name of the Father
5- بوکسور 1997 The Boxer
6- عصر معصومیت The Age of Innocence 1993
7- گنگسترهای نیویورک Gangs of New York 2002
8- خون به پا خواهد شد 2007 There Will Be Blood
9- لینکولن 2012
10- رشته خیال Phantom Thread 2017